KÜÇÜK BİR ÖZÜR…

Cerebral Palsy’den muzdarip bu dostunuz ondan fazla kas gevşetme ameliyatı olduğundan uzunca bir süre yazamadı Anarchy TR bloguna. Malum gevşetilen kaslar, gerilen sinirler derken bir yandan da fizyoterapi ile uğramaktan yazamaz olduk. Hala iyileşmeyi beklemekte dizleri bükmek adına acı çığlıklar atmaktayım. Ayaklarımda AFOlar acemice yürümeyi denemekteyim. Başardığımda meydanlarda doslarımla olma dileğiyle. Yazamadığım günler için de kusura bakmayın kardeşlerim…

geceyim…

Geceyim

Bir yıldız doğarken tenimde

Bir başkası ölüyor

Düşüyorlar üzerimden kayarak

Dilekler tutuluyor

Oysa ben sadece bu geceyim

Ama onlar bilmiyor

Eksiliyor bir bir yıldızlarım

Bilmeksizin hangisi önce gelir

Gece mi karanlık mı

Dilekler tutuluyor

Oysa ben sadece bu geceyim

gün ışığı gelecek

Ve

Öldürecek beni

Sonrası ben değil

Başka bir gece

Ve ey yüzü ay ışığı sevgili

Hani ışığın umut ya göl manzaralarıma

Hani gece olsam bile

Işığında görebilirrim herşeyi

Ve sözlerin ölümsüz birer yıldızdır da

İşlenir tenime

İşte bu yüzden tehlikelidir

Bir söz can verir

Bir söz can alır

Ama her zaman izi kalır

Dudağında güçlüdür kelimeler

Bir yıldız yaratır

Bir geceyi öldürürler

Ve ey sevgili

Ben sadece bu geceyim

Ve seni hep seveceğim

HALK İÇİN…

İsyan ettik

zincirlerden, zindanlardan ve asözcüklerden…

daha fazlası için

özgürlük için

kendi iplerimizi çektik

onların çürümüş dar ağaçlarına inat

kimimiz işçiydik

ve hiçbir zaman

istedikleri gibi ucuz değildik hiçbirimiz

tersanelerde cinayetler işlenirken

ölümlerimize kaza dedirtmedik

evet işin gücüydük

ama ucuz değildik hiçnbirimiz

isyan etiik

bağları kopsun diye

bebek katillerinin

köle tüccarlarının

bağları kopsun bileklerimize