sekoyalar gibi...

04 Aralık 2007 Salı

Sessizliğin taşları oynadı gecede….

Kareler yok oluşa dair parladı….soğuk ürpertiyor bedenleri…

Tıpkı sekoyalar gibiyim ve yalın ayak ilerliyorum….rüzgar fısıldarken şarkımı …

Kelimelerin umuda koştuğu şehirlere yol alıyorum….

Cin tekrar şişeden çıkmayacak!!!

Kırılan bir ayna.... prizmadan yansıyan renklerin evrene dağılması gibi parçalanmış renklerdeyim …

Siyah ve beyaz bir evrende ruhunu bırakmış bir halde neden ve nasıl içinde ilerleyen sekoyalar gibiyim… hislerimin donuk bakışlara anlam vermesi gibi kuramlar içinde yaşayan bir düzenin içindeki sekoyalar gibi…..

YAZAN: Gülşah SÜREK